LOKJODEN

 

Lokjoden foto Bowie Verschuuren

LOKJODEN is op vr 4 en za 5 mei 2012 opnieuw te zien tijdens Theatermanifestatie Theater Na de Dam.

Jaap, Tobi en Zimmerman bevinden zich in een benarde situatie. Zij wanen dat de wereld tegen hen is. Om zich van dit ziektebeeld te bevrijden, proberen zij vanuit hun gebarricadeerde bunker, op een aangrijpende manier, contact te leggen met hun buren. Of dit lukt? Daar gaat LOKJODEN over. Theater met veel harde muziek, gelardeerd met rauwe dans en daar waar woorden tekort schieten zal gesproken worden.

Dit is wat de pers erover zegt: (lees de hele recensies bij publicaties)

**** Vrij Nederland, Marijn van der Jagt, 12-11-2011
[…]  bewondering voor de scherpte waarmee de meest recalcitrante theatergroep van Nederland het initiatief van de Amsterdamse overheid om ‘lokjoden’ in te zetten ter bestrijding van antisemitisme eens in de praktijk te testen. Lokjoden is een bizar, geestig en soms verwarrend ritueel.'

Lokjoden is pijnlijk, essentieel theater
**** Het Parool, Simon van den Berg, 1-11-2011

Lokjoden is pijnlijk en schurend en juist daarom nu zo noodzakelijk.’

Laatste avondmaal?
Volkskrant, Karin Veraart, 29-10-2011

Lokjoden heet de voorstelling. Associaties te over. Uitsluiting. Leed. Stigmatisering. Rituelen. Het laatste avondmaal. Het dringt zich allemaal meteen op, en het zal blijven spelen door het hele stuk heen.’

Waarom roept religieus uiterlijk zoveel haat op?
Trouw , Robbert van Heuven, 31-10-2011

‘Tijdens deze confronterende wandeling wordt pijnlijk duidelijk wat het met je doet om religieus herkenbaar over straat te gaan en hoe moedig je daarvoor moet zijn. Die ouderwets spraakmakende scène is het krachtigste moment van het stuk, omdat de thematiek plotseling glashelder wordt’.

Speellijst 2012

Theater Frascati, Amsterdam, www.theaterfrascati.nl
vr 4 en za 5 mei 2012 | 21.00 uur

Speellijst 2011

Theater Frascati, Amsterdam, www.theaterfrascati.nl
di 25 oktober t/m wo 9 november 2011 (beh. zo/ma) | 21.00 uur
(première 26 oktober)

Theater Kikker, Utrecht, www.theaterkikker.nl
di 22 t/m do 24 november 2011 | 21.00 uur

van: Dik Boutkan en Marien Jongewaard

met: Dik Boutkan, Marien Jongewaard, Diede Zillinger Molenaar

choreografie: Truus Bronkhorst

techniek: Hans van der Zijpp

zakelijke leiding a.i.: Marten Oosthoek

publiciteit: Bureau tamtam / Lonneke van Eden

ontwerp: Maarten Evenhuis

foto's: Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

Lokjoden foto Sanne Peper

 

 

 

 

Foto's Sanne Peper

Dit is wat de pers over Lokjoden zegt:

**** Vrij Nederland, Marijn van der Jagt, 12-11-2011
' […]  bewondering voor de scherpte waarmee de meest recalcitrante theatergroep van Nederland het initiatief van de Amsterdamse overheid om ‘lokjoden’ in te zetten ter bestrijding van antisemitisme eens in de praktijk te testen. Lokjoden is een bizar, geestig en soms verwarrend ritueel.'

lees de hele recensie

Laatste avondmaal?

Karin Veraart, Volkskrant 29-10-2011
‘Lokjoden heet de voorstelling. Associaties te over. Uitsluiting. Leed. Stigmatisering. Rituelen. Het laatste avondmaal. Het dringt zich allemaal meteen op, en het zal blijven spelen door het hele stuk heen.’ […] ‘De kooiscene is mooi en spannend, en de die scènes die daarop volgen zijn voor het vaak rauwe Nieuw West teder te noemen. Prachtig is de episode waarin Jongewaard voorzichtig met een ‘oi’ dat in een verwelkomend ‘hoi’ transformeert om via een hartverscheurend pijnlijk ‘oi’ toch in allegro te eindigen. Al even fraai is zijn lied met Davidharp.’

lees de hele recensie

Lokjoden is pijnlijk, essentieel theater, Simon van den Berg, **** Het Parool, 1-11-2011

Kortom, in geen tijden was een voorstelling van Nieuw West zo jennerig en irriterend als Lokjoden, en waarschijnlijk komt dat door de hereniging van Boutkan en Jongewaard, die de groep in de vroege jaren tachtig oprichten maar ook al snel weer uit elkaar gingen. Het zijn twee spelers die van elkaar geen bullshit verdragen op toneel en die elkaar opjutten om het publiek eens flink tegen de haren in te strijken.’

‘Het is een associatieve voorstelling, soms nogal hermetisch en vaak uitgesproken lelijk, dwingend en herhalend. Maar tegelijk doet hij de observatie dat al die moderne kunst uit de jaren zestig die nu zo onder vuur liggen ontstaan is vanuit de onmogelijkheid om te spreken over de werkelijkheid van de holocaust. Nieuw West is een groep die zich altijd heeft verzet tegen dat zwijgen. Lokjoden is pijnlijk en schurend en juist daarom nu zo noodzakelijk.’

lees de hele recensie

Waarom roept religieus uiterlijk zoveel haat op?
Robbert van Heuven, Trouw 31-10-2011

‘..halverwege wordt het publiek onverwachts ingezet als lokjood op de Amsterdamse wallen. Tijdens deze confronterende wandeling wordt pijnlijk duidelijk wat het met je doet om religieus herkenbaar over straat te gaan en hoe moedig je daarvoor moet zijn. Die ouderwets spraakmakende scène is het krachtigste moment van het stuk, omdat de thematiek plotseling glashelder wordt’.

lees de hele recensie

 

Nieuwwest op Facebook


Banner

De voorstellingen van TOEN